“napıyoruz napıyoruz/zıplıyoruz zıplıyoruz”
bu akşam güzeldi. iki kere.
bu akşam güzeldi. iki kere.
“Poseidon denizlerinden sıkıldı sonunda. Üçlü mızrağını elinden düşürdü. Kayalığa sessiz oturdu, onun varlığından şaşkına dönen bir martı tepesinde sarsak çemberler çizip duruyordu.”
Kafka, Altıkırkbeş